bannerjavhjnew
Netwerken in NL

Agenda

bannernieuwsbriefnew
bannerfollowfutur
Homepage | Actueel | Columns | Columns

Columns

Talentbeleid?

Ik ben nooit een goede voetballer geweest. Op mijn zesde stond ik met mijn duim in mijn mond te kleumen achterin het veld bij de pupillen van de plaatselijke FC, daar waar ik de minste schade kon aanrichten. Terwijl mijn voetbaltechnisch meer begenadigde teamgenoten hun best deden mij zo weinig mogelijk in het spel te betrekken, keek mijn vader langs de lijn vreugdeloos op zijn horloge of het niet al tijd was om naar huis te gaan. Toen ik halverwege het seizoen mijn kicksen inruilde voor een hockeystick, was er niemand bij de FC die me probeerde tegen te houden. Daar heb ik altijd begrip voor gehad.

Georganiseerde chaos

Met kleine oogjes zit ik deze column te tikken. Kun je nagaan hoe De Jager zich moet voelen, na een krappe drie uur slaap van maandag op dinsdag en een bomvolle Prinsjesdag er direct achteraan. Nee, als minister van Financiën ben je niet echt te benijden. Maar bijzonder was het wel, een dag in het kielzog van De Jager meelopen. Helemaal op Prinsjesdag natuurlijk.

In de geest van de commandant

Het klinkt misschien teleurstellend uit de mond van de jonge ambtenaar van het jaar, maar ik heb niet zoveel met het Nieuwe Werken. Dat komt vooral doordat de discussie hierover vaak wordt verplat tot flexibeler omgaan met werktijden en werkomgeving en de inzet van nieuwe technologie. Alsof iemand erop zit te wachten dat ik mijn werkdag indeel van vier uur ’s nachts tot de lunch en die ook nog eens verwijderd van mijn collega’s op een flexplek bij een ander ministerie doorbreng.

Karikaturen

De overheid moet flink bezuinigen. Veel jonge ambtenaren zijn bang daar de dupe van te worden. Tijdelijke contracten worden niet verlengd. Degenen met een vaste aanstelling zien hun kansen slinken door reorganisatieprincipes als Last in First out. Een uittocht van jong talent naar het bedrijfsleven dreigt. Ondertussen gaat de vergrijzing van het personeelsbestand gewoon door, zodat dezelfde mensen die nu buiten de boot vallen over een paar jaar weer keihard nodig zijn.

Het houdt de gemoederen - begrijpelijk - flink bezig. Wel vind ik het jammer dat in de huidige discussie 'jong en oud' en 'overheid en bedrijfsleven' als karikaturen tegenover elkaar komen te staan.

Back To The Present

Dit moet eigenlijk een column worden over de ICT van de toekomst en de ambtenaar. Cloud computing, e-dossiers, crowd sourcing, Ambtenaar 3.0, open data, dat soort dingen. Maar om eerlijk te zijn ben ik nog niet toe aan allerlei visionaire toekomstbeelden.

Niet zolang ik iedere dag bij het opstarten van mijn Outlook eerst 30 seconden tegen een zandloper zit aan te kijken. Of ik dankzij een onbegrijpelijke user interface een half uur bezig ben met het digitaal indienen van een reisdeclaratie, die ik vervolgens alsnog mag uitprinten en per post versturen. Of ik uit frustratie over mijn haperende mobiel werken applicatie, mijn thuiswerkvoorraad maar naar mijn Gmail verstuur om er op mijn eigen computer aan te kunnen werken.

Oudere collega's

Vorige week was ik op de Jonge Ambtenarendag in Eindhoven. Een dag vol ontmoetingen met jonge collega’s vanuit alle overheidslagen. En een dag met inhoud: in twee workshoprondes kon je aan de slag met het thema ‘de grens voorbij’.

Een van de workshops waar ik aan meedeed stond in het teken van verwonderpunten die bijdragen aan het imagoprobleem van de publieke sector. Er was onder de deelnemers nogal wat gemopper over oudere collega’s. ‘Ze zijn vastgeroest, willen geen kennis delen en hebben geen waardering voor je werk.’ Ik heb iemand oudere werknemers letterlijk als ‘beschermde diersoort’ horen bestempelen.

Lees meer...

Grenzeloos verliefd

Er zijn van die tv-programma's die je als man alleen kijkt als je vriendin de afstandsbediening weer eens heeft afgepakt. Grenzeloos Verliefd is zo'n programma. In Grenzeloos Verliefd emigreren Nederlandse vrouwen naar verre oorden om daar een bestaan op te bouwen met hun buitenlandse liefde. Zo zit je nog gezellig met je vriendinnen de nieuwste Amsterdamse cocktailbar uit te proberen, niet veel later probeer je aan de andere kant van de wereld het karige inkomen van je alpacahoedende Peruaanse vriend aan te vullen door op de markt gelukspoppetjes te verkopen die je met veel moeite hebt gemaakt van door de lokale jeugd leeggesnoven lijmpotjes.

Ik heb daar bewondering voor. Jonge mensen die zo graag bij elkaar willen zijn dat ze alle afstanden en culturele verschillen weten te overbruggen.

Lees meer...

And the winner is...

"Goedemorgen Pieter, je spreekt met Mark Rutte. Van harte gefeliciteerd met je overwinning!" Kijk, dat is nog eens een leuke manier om je eerste week als Jonge Ambtenaar van het Jaar te beginnen. Een week waarin ik zo langzaam aan wat begin bij te komen van al het verkiezingsgeweld van de afgelopen dagen.

Optreden met weggepoetste wallen in WNL Ochtendspits, een fantastisch verkiezingsgala, een slaapdronken radio-interview 'the morning after', een onophoudelijke stroom van felicitaties, een horde nieuwe volgers op Twitter en verzoeken om te komen optreden bij debatten en congressen. Het is nogal wat!

Lees meer...

Tweederangs burgers? Hell no

In de Volkskrant van vorige week gaf een tiental Turks-Nederlandse professionals aan dat het slecht gaat met de Turks-Nederlandse jeugd in Nederland. Geen rolmodellen, slecht geïntegreerd, kans op radicalisering en de hoogopgeleiden willen weg. Dat is zo’n beetje de samenvatting van het manifest in de Volkskrant. Onzin!

Ik ben namelijk onwijs blij dat ik in Nederland woon, ik ben goed geïntegreerd, ik ben tegen geweld en wil dolgraag wat betekenen voor de Nederlandse maatschappij. Dat ik een Turkse en Islamitische achtergrond heb, helpt mij daar alleen maar bij. Je ziet dus een Turk, je hoort een Nederlander, maar ik ben een Sneker. En volgens mij geldt dat voor de meeste Turks-Nederlandse jongeren. In ieder geval in Fryslân. Zij voelen zich zeer verbonden met hun regio en zeker geen tweederangs burger.

Lees meer...

Onwijs sexy, lekker doorpakken

Onlangs was het nog een nieuwsitem bij re.Public: een iPad zou (al dan niet) een besparing opleveren voor gemeenteraadsleden. Ook ik heb als raadslid inmiddels zo’n ding. Niet van de gemeente gekregen, maar gekocht van mijn eigen gespaarde centjes. En ik moet zeggen: het is geweldig en bespaart mij een hoop!

Een iPad is niet alleen een onwijs sexy apparaat, maar ook super handig. Althans, dat vind ik. Ik lees nu elke ochtend in krantvorm de tweets van de mensen die ik volg via Flipboard. Hetzelfde geldt voor de statussen van mijn vrienden op Facebook. Daarnaast heb ik altijd mijn e-mail bij de hand, inclusief bijlagen. Heerlijk is het.

Lees meer...