Webb kan wat leren van Amsterdam

Het museumplein was vorige week dinsdag bomvol tijdens de huldiging van onze Oranje Leeuwen. Gezamenlijk werd het verdriet verwerkt van de verloren WK-finale tegen Spanje. Wat mij positief heeft verrast is het optreden van de gemeente Amsterdam en burgemeester Eberhard van der Laan.

Ik was er de zondag ervoor bij op het museumplein in Damsko. Een prachtige sfeer, voorafgaand aan de finale. Geweldige oranjemuziek, geweldig weer en een fantastisch publiek.

Wat mij vooral heeft verrast is het optreden van de burgemeester van Amsterdam. Hij heeft voor en na de finale laten zien dat hij een waardige opvolger van Job Cohen is. Als hij het woord kreeg op de dag van de huldiging dan sprak hij niet langer dan een halve minuut. Hij wist als geen ander dat men kwam om de voetballers te zien en niet om een burgemeester te horen praten. En hij organiseerde, ondanks het verdriet en scepsis van velen, toch een grachtentocht, ‘voor volk en veiligheid’ hoorde ik iemand zeggen. Het publiek kon zich beter spreiden over de stad, wat de veiligheid ten goede kwam. En men kon het verdriet makkelijker verwerken en het samenhorigheidsgevoel vasthouden.

Van der Laan en het politiekorps hebben aangetoond dat feesten gezellig kunnen blijven, wanneer de overheid meedenkt met het publiek. Regels werden soepel gehanteerd, waardoor escalaties - zelfs bij de fanatiekste supporters – zich niet voordeden. Je doet het als overheid en politie goed wanneer je, net als scheidsrechters, tijdens een evenement aanwezig maar onzichtbaar bent. Howard Webb, je kunt wat leren van Amsterdam en Van der Laan!

MAsterdam, bedankt!