Mede-blogger van rePublic Rutger Groot Wassink schreef afgelopen maand een blog over werkloosheid onder allochtonen. Zijn blog blijft maar door mijn hoofd fladderen. Vooral omdat hij zegt 'wat gaan we er aan doen?'. Want al jaren zijn we goed in het benoemen van wat ik voorheen een uitdaging noemde, maar wat inmiddels een probleem is.

Ik blijf mij verbazen over de werkeloosheid onder allochtonen. Met name onder de allochtone jongeren van 15 tot 25 jaar is de werkloosheid hoog. Een kwart is namelijk werkloos, dit was een jaar geleden nog 19%. Dit terwijl diversiteit essentieel is voor het functioneren van een organisatie.


Zo ontdekte het autobedrijf Ford zo’n tien jaar geleden dat er iets schortte aan de communicatie/verkoop. Het bedrijf telde voornamelijk blanke, mannelijke werknemers van boven de 45 jaar. Die ook auto’s produceerden die voldeden aan de smaak en behoeften van die doelgroep. Dat zag men terug in de verkoopcijfers. Pas toen het bedrijf werknemers in huis haalde van verschillende nationaliteiten, vrouwelijke collega’s én jongeren, ontstond er dynamiek, variatie en creativiteit. Het kwam het bedrijf en het aanbod ten goede. Dit resulteerde in een enorme stijging in de omzet en ontwikkeling van betere ideeën. Walter Lippman zei daarom ook niet voor niets: 'When all men think alike, no one thinks very much.'

Het belang van diversiteit heeft dus niet alleen te maken met het maatschappelijke belang, maar ook met een stuk gezonde bedrijfsvoering. De overheid heeft hierin een voorbeeldrol, die ze op zich moet nemen. Elk overheidslaag moet streefwaarden in zijn begroting opnemen ten aanzien van het percentage allochtonen en jongeren die zij in dienst willen hebben. Want pas als je duidelijk hebt wat voor organisatie je wilt zijn kun je er op sturen. Een Chinese wijsheid leert ons 'een pad ontstaat door er op te lopen'. Zo is het precies.

Dat betekent echter niet dat je allochtonen en jongeren moet voortrekken. Het moet er niet toe doen wat je religie, geaardheid, afkomst, leeftijd of geslacht is. Alleen je kwaliteiten moeten tellen. Maar het is nu nog te vaak zo dat vacatures bij de overheid niet onder ogen komen bij de doelgroep (jonge) allochtonen. Zonde!
Streefwaarden benoemen zal heus niet de enige oplossing zijn, maar de man die een berg verzet, begint met het wegdragen van kleine steentjes.

Ömer Kaya is Jonge Ambtenaar van het Jaar 2010, Adviseur bestuur & management bij de gemeente Leeuwarden en gemeenteraadslid bij de gemeente Sneek.

------------

Lees het blog van Rutger Groot Wassink: http://www.republic.nl/blog/2010/28/Op---n--de-allochtone-jongere.htm.
Lees het bericht over werkeloosheid onder allochtonen: http://www.intermediairpw.nl/artikel/vakinformatie/179328/kwart-allochtone-jongeren-werkloos.html.